مقدمه
EIGRP مخفف Enhanced Interior Gateway Routing Protocol یک پروتکل مسیریابی مخصوص سیسکو می باشد .EIGRP یک پروتکل classless هست این بدین معنی است که در واقع زمان به روز کردن مسیرها subnet mask را ارسال میکند .
EIGRP به عنوان پروتکل مسیریابی مرکب یا hybrid routing protocol شناخته میشود به این خاطر که هم خصوصیتهای پروتکلهای مسیریابی distance-vector و link-stateرا دارا می باشد اما خود سیسکو از آن به نام یک پروتکل مسیریابی پیشرفته distance vector می شناسد .

نکته: در واقع واژه hybrid گمراه کننده است به این خاطر که EIGRP ترکیبی از distance-vector و link-state نیست در واقع یک پروتکل مسیریابی distance vector با خصوصیتهای پیشرفته می باشد .

خصوصیات اصلی EIGRP
• از VLSM و شبکه های جدا از هم پشتیبانی میکند
• برای انتقال و دریافت پکتهای EIGRP از Reliable Transport Protocol (RTP) استفاده میکند .
• برای انتخاب بهترین مسیر از الگوریتم Diffusing Update Algorithm (DUAL) استفاده میکند
• کشف و شناختن همسایه ـ استفاده از Hello messages دوره ای برای شناختن و مانیتور کردن وضعیت اتصالات با همسایه ها
• زمان راه اندازی تمام جدول مسیریابی را معاوضه میکند و اگر تغییری بعدا در جدول مسیریابی انجام شود آن را به صورت triggered updates ارسال میکند ( نه مثل پروتکل distance-vector که تمام تغییرات ارسال کند بلکه به این صورت که اطلاعاتی را که شما در آن تغییرات route داده اید فقط ارسال می شود ) و در واقع triggered updates فقط به روترهایی ارسال میشوند که به این اطلاعات نیاز دارند . این حالت متفاوت با پروتکلهای مسیریابی link-state می باشد به این صورت که تغییرات در link-state به تمام روترهای link-state در آن area ازسال میگردد . به عنوان مثال EIGRP زمانی تغییرات را ارسال میکند که یک لینک جدید در دسترس قرار میگیرد یا یک لینک غیر قابل دسترسی باشد .
• پشتیبانی از چندین پروتکل :EIGRP میتواند route های خود را برای شبکه های IPv4, IPv6, AppleTalk , IPX/SPX مبادله کند .
• Load balancing :EIGRP از تعادل بار یا LOAD BALANCING روی متریک های نابرابر پشتیبانی میکند که در واقع این کار به مدیر شبکه این اجازه را می دهد که ترافیک را در شبکه خود بهتر توزیع کند.

EIGRP از متریکهایی که ترکیب شده از bandwidth, delay, reliability, load استفاده میکند به صورت پیش فرض EIGRP فقط از bandwidth , delay استفاده میکند .

EIGRP از 5 نوع پکت برای ارتباط استفاده میکند :
Hello:
برای شناختن همسایه استفاده می کند که بصورت دوره ای بصورت مالتی کست ارسال می شود .
Update:
برای advertise کردن مسیرها استفاده میشود . به صورت مالتی کست فقط زمانی ارسال میگردد که یک تغییر انجام بگیرد
Ack:
تایید کردن دریافت یک update ـ در واقع ACK یک پیام Hello بدون محتوی داده می شود که همیشه بصورت unicast ارسال میشود و از UDP استفاده می کند .
Query:
برای پیدا کردن یک مسیر جایگزین زمانی که همه مسیرها به مقصد مشکل داشته باشند مورد استفاده قرار میگیرد
Reply:
برای پاسخ دادن به query برای دستور دادن صادر کننده استفاده می شو نه برای دوباره محاسبه کردن مسیر به خاطر اینکه feasible successorsوجود دارد . پکتهای Reply همیشه به صورت unicast برای صادر کننده پیام ارسال میشود .
EIGRP هر query و پیغام reply را با استفاده از RTP ارسال میکند و هر پیغام برای تایید کردن دریافت از یک پیام EIGRP ACK استفاده می کند

کشف کردن مسیر در EIGRP
تصور کنید که دو روتر در شبکه ما قرار دارد که با استفاده از EIGRP تنظیم شده اند . اجازه دهید ببینم چه اتفاقی می افت زمانی که آنها روشن میشوند .
ابتدا روتر تلاش می کند که یک ارتباط همسایگی با فرستادن پکتهای HELLO با دیگر روترهای که EIGRP اجرا دارند برقرار کند . آدرس مقصد 224.0.0.10 که یک آدرس مالتی کست در EIGRP است می باشد . با این روش دیگر روترها که EIGRP اجرا دارند این پکت مالتی کست را دریافت کرده و آن را پردازش می کنند این پکتها روی TCP ارسال میشوند .

بعد از شنیدن hello از R1 ـ R2 با یک پکت hello دیگه جواب می دهد .

همچنین R2 جدول مسیر یلبی خود را با استفاده از پکتهای UPDATE به R1 ارسال میکند به خاطر داشته باشید که R2 در اولین بار تمام جدول مسیریابی خود را ارسال میکند .

روتر R1 دریافت پکت Update را با استفاده از پیام ACK تایید میکند .

همچنین R1 تمام جدول مسیریابی را در اولین بار به R2 ارسال میکند .

R2 یک پیام مبتنی برتایید دریافت جدول مسیریابی R1 نیز به R1 ارسال میکند .

اکنون دو روتر R1 و R2 همه مسیرهای همسایه را یاد گرفتند و در واقع شبکه به همگرایی یا CONVERGE رسیده است. اما یکسری نکات هست که می بایستی شما آن را بدانید :

+ بعد از اینکه شبکه به converge رسید پیغام های hello هنوز برای نشان دادن اینکه شبکه پابرجاست و مشکلی ندارد ارسال می شود .
+ زمانی که تغییری در شبکه انجام میگیرد روترها فقط update تغییرات ایجاد شده را به روترهایی که به این اطلاعات نیاز دارد ارسال میکند .
+Hello بصورت مالتی کست دوره ای ارسال شده و مستقیما تصدیق هویت یا تایید نمی شود
+ اولین hello ها برای ساختن لیستی از همسایه ها استفاده می شود و بعد از آن برای نشان دادن این که یک همسایه زنده هست یا خیر استفاده می شود

برای همسایه شدن می بایستی روترها شرایط زیر را دارا باشند :

+روتر می بایستی پکت hello را از همسایه خود بشنود (دریافت کند ).
+ EIGRP autonomous system روترها می بایستی یکسان باشد .
+ K-values می بایستی یکسان باشد .

سه جدول در EIGRP ساخته می شود که عبارتند از :

+Neighbor table( جدول همسایه ) :

شامل لیستی از روترهای مستقیم متصل که در مجاورت روتر قرار دارند و وروی آنها EIGRP اجرا می باشد
+ Topology table (جدول توپولوژی ) :
لیستی از همه مسیرهای که از هر همسایه EIGRP یادگیری یا ضبط شده است.
+Routing table (جدول مسیریابی ):
لیستی از بهترین مسیرهایی که از جدول توپولوژی و پردازشهای دیگر مسیریابی بدست آمده است

نحوه تنظیم EIGRP:

آشنایی با چند اصطلاح:


Advertised distance (AD):
هزینه همسایه تا مقصد را گویند
Feasible distance (FD):
حاصل جمع هزینه AD به اضافه هزینه بین روتر محلی (local ) با next-hop روتر ( روتر گره بعدی ) را گویند .
Successor :
اولین مسیر که رای رسیدن به یک مقصد استفاده میشود . مسیر Successor در جدول مسیریابی (routing table) نگهداری می شود .یک نکته رو توجه داشته باشید که successor بهترین مسیر برای رسیدن به مقصد می باشد .
Feasible successor:

در واقع به نام مسیر پشتیبان شناخته می شود . برای feasible successor شدن مسیر می بایستی انتخاب شده می بایستی یک AD کمتری نسبت به FD مسیر successor جاری داشته باشد .

شاید درک کردن این مطالب یک خوده گیج کننده باشه . اما با توضیح یک مثال این مشکلات برطرف خواهد شد

حال تصور کنید شما در تهران فرا گرفته اید و می خواهید به مشهد بروید . شما نیاز دارید که بهترین مسیر از تهران به مشهد را انتخاب نمایید ( با کمترین cost (.
در توپولوژی که در شکل قبل ترسیم شده است تصور کنید که روتر A و B برای اولین بار جداول مسیریابی خود را مبادله میکنند . روتر B می گوید که hey بهتربن متریک (cost ) از من تا مشهد 50 و از شما تا مشهد 90 و آن را به روتر A منتشر (advertise ) میکند .در این زمان روتر A اولین متریک (50) را به عنوان Advertised distance انتخاب می کند . و دومین متریک (90) از تهران به مشهد از طریق سبزوار را به عنوان Feasible distance مینامد .
روتر تهران همچنین مسیر دیگری به صورت تهران> گرگان> مشهد را نیز که از طریق روتر گرگان با Advertised distance 70 وFeasible distance 130 منتشر (advertise ) شده است را دریافت می کند
همه این مسیرها در جدول topology روتر A قرار میگیرند .

روتر A مسیر مشهد از طریق سبزوار (روترB ) به خاط داشتن کمترین Feasible distance را داخل جدول مسیریابی (routing table) خود قرار میدهد . مطلب دیگه ای که می بایستی آن را بدانیم مسیر تهران>گرگان>سبزوار
به عنوان feasible successor قرار میگیرد و باز هم برای انتخاب یک FS می بایستی به نکته زیر توجه کنید :
که برای انتخاب یک feasible successor حتما می بایستی که یک روتر AD کمتری نسبت به FD مسیر جاری داشته باشد .
شاید بپرسید که اصلا دانستن شرایط feasibility به چه دردی میخوره ؟
به این خاطر هست که FS یک مسیر loop-free برای رسیدن به مقصدر را تضمین میکند به زبان دیگر نباید با SUCCESSOR جاری loop back داشته باشد
اگر مسیری با Successor غیر معتبر شود ( مثلا به خاطر تغییرات توپولوژی) یا اگر همسایه متریک را تغییر داد ـ DUAL برای رسیدن به مقصد feasible successors را چک میکند . اگر آن را پیدا کرد DUAL از آن استفاده میکند و از محاسبه دوباره برای انتخاب successor جدید اجتناب می کند ولی اگر feasible successor مناسبی وجود نداشته باشد یک محاسبه بایستی برای انتخاب successor جدید اتفاق بیفتد .
درمثال ما مسیر تهران < گرگان < مشهد دارای AD (70) می باشد که کمتر از FD مسیر successor که 90 است می باشد به همین خاطر این مسیر به عنوان successor route انتخاب می شود .
نکته :
Feasible successor در جدول توپولوژی (topology table) قرار دارد نه در جدول مسیریابی (routing table)